Odilia's Dagboek

‘Mag ik me even voorstellen? Mijn naam is Odilia Beck. Het is 1624, en ik woon samen met mijn broer David en zijn twee kinderen in de Hoogstraat in Den Haag. Mijn broer houdt dit jaar een papieren dagboek bij, maar dat vind ik zooo zeventiende-eeuws dat ik dacht: dat moet leuker kunnen! Daarom houd ik dagelijks mijn blog voor het jaar 1624 voor jullie bij. Met iedere dag mijn belevenissen, het echte weer van diezelfde dag in 1624 en verder zeventiende-eeuwse prenten en schilderijen, gebruiksvoorwerpen, recepten, kaarten, kranten, het laatste nieuws en de heetste roddels van het Oranje-hof. Jullie denken misschien dat ik alles uit mijn duim zuig, maar ik heb echt bestaan en zeker 95% van wat ik jullie te vertellen heb, is waargebeurd.’
 
Odilia’s Dagboek is een idee en initiatief van Irma Thoen. In 2013 poste zij dagelijks een nieuw verhaal van Odilia op Facebook, om vervolgens in 2015 groots uit te pakken met Odilia’s Dagboek (Odilia’s website met haar dagelijkse blog); Odilia’s aanwezigheid op sociale media als Facebook, Twitter en Pinterest; een museale presentatie in Museum Boijmans Van Beuningen; een digitale stadswandeling langs plaatsen van betekenis in Den Haag op de website van het Haags Historisch Museum; en activiteiten als kindercolleges, storytelling en tekenlessen.
 

Thoen tot Nu was verantwoordelijk voor het concept, onderzoek, inhoud, beeldredactie, projectleiding en fondsenwerving.

Odilia’s Dagboek won Juryprijs Geschiedenisonline Prijs 2017 voor meest vernieuwende historische online presentatie en de Gerrit Komrijprijs 2015 voor de beste popularisering van de oude letterkunde.

 Website:  Odilia's Dagboek
Digitale stadswandeling: Op pad met Odilia in Den Haag 1624
 
Concept en initiatief: Irma Thoen
Opdrachtgever: Stichting Nieuwe Tijdinghe
In samenwerking met: Sirene Ontwerpers, Netvlies
Erfgoedpartners: Haags Gemeentearchief, Museum Boijmans Van Beuningen, Haags Historisch Museum, afdeling Archeologie en Monumentenzorg van de gemeente Den Haag
Met dank aan: het Cultuurfonds en het Mondriaan Fonds.

Fotocredit: Lotte Stekelenburg